Blog

Water en kleine kinderen

In die kleine hoekjes, daar zitten de ongelukken. Het is een zomerse dag, het opblaaszwembad staat op het gras in onze tuin. Niet overdreven groot, niet diep. Gewoon een zwembadje waar onze jongens, drie en zeven, kunnen spetteren. Met een partytent erover, om de zon weg te houden. We houden het zwembad goed in de gaten. Dennis en ik zijn er altijd bij of we kijken vanuit de keuken toe, als we snel even wat eten of drinken pakken. Naar de wc gaan stel ik uit, tot Dennis op kan letten.

Water en kleine kinderen is een leuke, maar gevaarlijke combinatie. Vorige zomer gingen we naar de Brouwerdam. Daar heb je een groot strand en altijd een zwin, een bij eb achterblijvend meertje op het strand. Terwijl Dennis en ik nog stonden te dubben of we bij het zwin wilden zitten of door zouden lopen, stapte Jens uit de bolderkar en rende langs ons. Ik ging meteen achter hem aan. Hij was al bij het zwin voor ik hem tegen kon houden en viel voorover in het water. De afstand was maar een paar meter, maar het voelde alsof ik niet vooruitkwam. Ik zag hoe hij meteen zijn armen spreidde en zich overgaf. Zo ziet verdrinken er dus uit! Een seconde later was ik bij hem en viste hem uit het water. Hoestend en proestend, maar hij wilde meteen terug het water in. De keuze was gemaakt, we zijn die middag heel ver van het zwin én de zee af gaan zitten.

De jongens zijn klaar met het zwembad, spelen binnen met een stuiterende dobbelsteen. Ik stuur ze naar de tuin, om de spullen binnen heel te houden. Even later hoor ik Jens huilen bij de keukendeur. Kletsnat, hoestend en proestend. De dobbelsteen viel in het water en Jens was over de rand gaan hangen om het te pakken, met zijn hoofd in het water. De dobbelsteen pakken lukte, maar overeind komen niet meer. Gelukkig wist hij uiteindelijk toch met zijn hoofd uit het water te komen en geschrokken zocht hij me op. Ik sla een handdoek om hem heen en trek hem dicht tegen me aan. Ook bij mij zit de schrik er goed in. Ik was in de keuken en heb niets doorgehad. Het liep goed af, maar wat als het hem niet gelukt was? Wanneer had ik het dan doorgehad? Het is weer een wijze les. Voortaan zal ik ook een havik zijn als de kinderen naast het zwembad spelen.