• Bye bye Prinsenbeek, voorlopig zie je me niet meer terug!

    Met deze woorden vertrok Tygo vandaag naar een logeerpartij bij opa en oma. We zien hem wel weer verschijnen. Normaal is dit na 1 of 2 nachtjes al. Maar naar huis gaan betekent deze keer weer in quarantaine zijn. Ik denk dat hij nog wel een tijdje wegblijft.

    Tygo mocht vandaag de wijde wereld weer in, wij niet.

  • Gelach en gegil

    Het jaarthema van Nieuwe Veste is 'kleur'. Met 'kleur' in gedachten schreef ik dit gedicht vorig weekend na een wandeling op de prachtige Hellendoornse Berg in Overijssel.

  • Hoe een telefoontje naar mijn ouders me veel geld kost

    Ik heb zojuist mijn keukenlade opengetrokken en bijna al mijn koekenpannen afgekeurd. En dat op een gewone maandagavond. Eerder op de avond had ik geen idee dat dit zou gaan gebeuren.

  • Moederdag

    Moederdag is niet voor iedereen gemakkelijk.

  • Nog (minimaal) 10 dagen te gaan

    “U zal dit niet leuk vinden, maar uw zoon is positief getest”. Bam, onze zesjarige heeft corona. Van dat bericht moest ik gisteravond even bijkomen. Vierentwintig uur ervoor, op dinsdag, belde een leidster van de noodopvang: ‘Tygo voelt zich niet goed.’ Een half uur later had ik een rillende, bleke Tygo in de auto. Veel spierpijn, last van zijn nek, koorts. Eten en drinken kwam er sneller uit dan het erin ging. Ik maakte me eerder zorgen om de spierpijn in zijn nek, corona als oorzaak kwam niet in me op.

  • Nog (minimaal) 8 dagen… oh nee toch (minimaal) 9 dagen

    Wat een feest vandaag. Sneeuw! Maar we moesten er wel lang op wachten! Tot het sneeuwen begon heeft Tygo wat van zijn schoolwerk gemaakt. Groep 3 krijgt stevig wat huiswerk op en met zijn beperkte energie kost het hem moeite om dat bij te benen. Het lukt hem nog niet om het huiswerk wat ze voor 1 dag op krijgen, ook in 1 dag te doen. Rekenen bleek al niet zijn favoriete vak te zijn (dat ontdek je als je het huiswerk begeleid), maar hij ziet er nu als een berg tegenop. Dan toch maar in het weekend ook wat doen op het moment dat er energie is. Maar wel met frisse tegenzin.

  • Nog (minimaal) 9 dagen…

    Vandaag merkten we wat voor impact besmet zijn met corona heeft op een zesjarige. En dan bedoel ik niet lichamelijk, maar mentaal. Dat wordt echt onderschat. De regering heeft het er wel over, de impact op kinderen en jongeren. Maar of ze het ook echt begrijpen?

  • overgeleverd

    op een onrustige zomeravond

    gaat de wind liggen

    wacht Nederland ademloos af

    in gedachten bij een man in een ziekenhuis in Amsterdam

  • Toeval bestaat niet deel 2

    Het is een stralende zomeravond en ons schrijverscollectief is voor het eerst sinds maanden samen. Alle andere momenten spraken we elkaar via Zoom. Sommigen heb ik nog nooit live gezien. Zo gaat dat in corona tijd.

    Anne, aan de overkant van de tuintafel, krijgt regelmatig tranen in haar ogen bij het horen van onze teksten. Anne zegt tegen Jacqueline, die naast me zit, dat haar broer recent overleden is. Hij is bij een uitvaartcentrum in Schiedam verzorgd. Jacqueline wérkt bij een uitvaartcentrum. Anne en Jacqueline ontdekken dat het om dezelfde onderneming gaat, Matrice. Als Jacqueline de achternaam van de broer hoort komt er bij haar een blik van herkenning.

  • Troostdekentje

    Die donderdag werd mijn kleine mannetje in een groot bed naar een operatiekamer gebracht. Een aantal weken ervoor had Jens een ongelukkige val gemaakt, waarbij zijn ene voortand terug de kaak in geschoten was en de andere voortand los zat. Weken van pijn, slecht eten, slecht slapen en weinig energie gingen vooraf aan het verlossende besluit om de voortanden onder narcose te verwijderen.

    Mijn oud-studiegenootje Marieke zag mijn post hierover op Facebook en bood aan om voor Jens een cadeautje aan te vragen bij Troostdekentje.  

  • Water en kleine kinderen

    In die kleine hoekjes, daar zitten de ongelukken. Het is een zomerse dag, het opblaaszwembad staat op het gras in onze tuin. Niet overdreven groot, niet diep. Gewoon een zwembadje waar onze jongens, drie en zeven, kunnen spetteren. Met een partytent erover, om de zon weg te houden. We houden het zwembad goed in de gaten. Dennis en ik zijn er altijd bij of we kijken vanuit de keuken toe, als we snel even wat eten of drinken pakken. Naar de wc gaan stel ik uit, tot Dennis op kan letten.