• ‘We zijn er in de laatste levensfase’

    Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg in Baarle-Nassau en Alphen-Chaam geven steun

    ‘We zijn er in de laatste levensfase’

    De zorg voor een geliefde in de laatste levensfase is vaak heel bijzonder. Tegelijkertijd is het ook intensief. José Hermans, Francine Backx, Mieke Dassen-van Beek en Bianca van der Laan geven steun aan mensen in de laatste maanden van hun leven. Ze zijn heel dankbaar om steun te kunnen geven aan deze mensen en hun naasten. Een gesprek met een aantal Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ) uit Baarle-Nassau en Alphen-Chaam over wat ze kunnen betekenen.

  • Bye bye Prinsenbeek, voorlopig zie je me niet meer terug!

    Met deze woorden vertrok Tygo vandaag naar een logeerpartij bij opa en oma. We zien hem wel weer verschijnen. Normaal is dit na 1 of 2 nachtjes al. Maar naar huis gaan betekent deze keer weer in quarantaine zijn. Ik denk dat hij nog wel een tijdje wegblijft.

    Tygo mocht vandaag de wijde wereld weer in, wij niet.

  • Fendertinterview…deze keer met Mariska van Dijk

    Fendertinterview is een samenwerkingsverband tussen Fendert Lokaal en de facebookpagina FijnaartNieuws. Bekende en minder bekende (oud)bewoners van Fijnaart en Heijningen krijgen een vaste vragenlijst voorgelegd. Dit keer met... mij. Dit interview werd 3 januari 2021 gepubliceerd. Het is echt heel leuk om je eigen tekst gedrukt terug te zien.

    Mijn naam is…Mariska van Dijk

  • Gelach en gegil

    Het jaarthema van Nieuwe Veste is 'kleur'. Met 'kleur' in gedachten schreef ik dit gedicht vorig weekend na een wandeling op de prachtige Hellendoornse Berg in Overijssel.

  • Hoe

    Als ik mijn geliefde was

    Zou ik wel weten hoe

    Mij lief te hebben

    Ik zou mij laten slapen

    Tot ik uit mezelf wakker werd

    En dan een kop koffie naast mijn bed zetten

  • Hoe een telefoontje naar mijn ouders me veel geld kost

    Ik heb zojuist mijn keukenlade opengetrokken en bijna al mijn koekenpannen afgekeurd. En dat op een gewone maandagavond. Eerder op de avond had ik geen idee dat dit zou gaan gebeuren.

  • Mantelzorginterview 'Ik zing om de moed erin te houden'

    Piet de Leeuw (70) was begin twintig toen zijn broer hem vroeg te helpen bij het organiseren van een soos voor mindervaliden. Sindsdien zet hij zich in voor mensen met een beperking. "Ik doe het vanuit een sociaal hart." Via de soos leerde hij ook zijn vrouw Anita (65) kennen en inmiddels zijn ze 44 jaar getrouwd.

  • Mens zijn is een herberg (naar Rumi)

    Mens zijn is een herberg

    Elk moment van de dag verschijnt een nieuwe gast

    Een voornemen waar je enthousiast van wordt

    Een moment van kortsluiting, omdat je even niet overziet wat er gebeurt.

    Een gevoel van liefde en warmte, wat er ineens kan zijn.

  • Mijn elastiekje

    ‘Ga goed zitten. Ik ga je iets vertellen en vind dat heel moeilijk.’ Onderzoekend kijk ik haar aan. Wat is er aan de hand? Gaat het goed met haar? Ik zie geen tekenen van ziekte, er gaat niemand dood. Daar is de toon niet naar. Maar het is wel serieus.

  • Moederdag

    Moederdag is niet voor iedereen gemakkelijk.

  • Nog (minimaal) 10 dagen te gaan

    “U zal dit niet leuk vinden, maar uw zoon is positief getest”. Bam, onze zesjarige heeft corona. Van dat bericht moest ik gisteravond even bijkomen. Vierentwintig uur ervoor, op dinsdag, belde een leidster van de noodopvang: ‘Tygo voelt zich niet goed.’ Een half uur later had ik een rillende, bleke Tygo in de auto. Veel spierpijn, last van zijn nek, koorts. Eten en drinken kwam er sneller uit dan het erin ging. Ik maakte me eerder zorgen om de spierpijn in zijn nek, corona als oorzaak kwam niet in me op.

  • Nog (minimaal) 8 dagen… oh nee toch (minimaal) 9 dagen

    Wat een feest vandaag. Sneeuw! Maar we moesten er wel lang op wachten! Tot het sneeuwen begon heeft Tygo wat van zijn schoolwerk gemaakt. Groep 3 krijgt stevig wat huiswerk op en met zijn beperkte energie kost het hem moeite om dat bij te benen. Het lukt hem nog niet om het huiswerk wat ze voor 1 dag op krijgen, ook in 1 dag te doen. Rekenen bleek al niet zijn favoriete vak te zijn (dat ontdek je als je het huiswerk begeleid), maar hij ziet er nu als een berg tegenop. Dan toch maar in het weekend ook wat doen op het moment dat er energie is. Maar wel met frisse tegenzin.

  • Nog (minimaal) 9 dagen…

    Vandaag merkten we wat voor impact besmet zijn met corona heeft op een zesjarige. En dan bedoel ik niet lichamelijk, maar mentaal. Dat wordt echt onderschat. De regering heeft het er wel over, de impact op kinderen en jongeren. Maar of ze het ook echt begrijpen?

  • overgeleverd

    op een onrustige zomeravond

    gaat de wind liggen

    wacht Nederland ademloos af

    in gedachten bij een man in een ziekenhuis in Amsterdam

  • Quarantaine, een gedichtje

    De vorm van dit gedicht is een spiegelelfje.

  • Toeval bestaat niet deel 2

    Het is een stralende zomeravond en ons schrijverscollectief is voor het eerst sinds maanden samen. Alle andere momenten spraken we elkaar via Zoom. Sommigen heb ik nog nooit live gezien. Zo gaat dat in corona tijd.

    Anne, aan de overkant van de tuintafel, krijgt regelmatig tranen in haar ogen bij het horen van onze teksten. Anne zegt tegen Jacqueline, die naast me zit, dat haar broer recent overleden is. Hij is bij een uitvaartcentrum in Schiedam verzorgd. Jacqueline wérkt bij een uitvaartcentrum. Anne en Jacqueline ontdekken dat het om dezelfde onderneming gaat, Matrice. Als Jacqueline de achternaam van de broer hoort komt er bij haar een blik van herkenning.

  • Toeval bestaat niet... of toch wel?

    Ken je dat? Dat je jezelf afvraagt of iets toevallig gebeurt of dat het ‘zo moet zijn’? Dat er een samenhang lijkt te zijn tussen dingen of tussen gebeurtenissen? Ik geef je wat voorbeelden.

    Allereerst over mijn lief Dennis en mij. Toen we elkaar leerden kennen, vroeg hij me op een gegeven moment wanneer ik jarig ben. ‘Op 10 augustus’, antwoordde ik. ‘Oh, ik ook’, was zijn reactie. Vervolgens moest hij zich legitimeren, want ik geloofde hem niet. Toeval?

  • Troostdekentje

    Die donderdag werd mijn kleine mannetje in een groot bed naar een operatiekamer gebracht. Een aantal weken ervoor had Jens een ongelukkige val gemaakt, waarbij zijn ene voortand terug de kaak in geschoten was en de andere voortand los zat. Weken van pijn, slecht eten, slecht slapen en weinig energie gingen vooraf aan het verlossende besluit om de voortanden onder narcose te verwijderen.

    Mijn oud-studiegenootje Marieke zag mijn post hierover op Facebook en bood aan om voor Jens een cadeautje aan te vragen bij Troostdekentje.  

  • Vrijdagmiddag, marktplaatsmiddag

    Vrijdag is een goede dag om via Marktplaats te handelen. Zeker de middag. En het gaat nog beter als het zonnig is. Het is me al vaker opgevallen en vandaag kreeg ik het nog eens bevestigd. Is het omdat mensen al met hun hoofd in het weekend zitten? De vrijdagmiddag (op kantoor of op hun thuiswerkplek) al scrollend op Marktplaats doorbrengen? Of gewoon al weekend hebben?

  • Water en kleine kinderen

    In die kleine hoekjes, daar zitten de ongelukken. Het is een zomerse dag, het opblaaszwembad staat op het gras in onze tuin. Niet overdreven groot, niet diep. Gewoon een zwembadje waar onze jongens, drie en zeven, kunnen spetteren. Met een partytent erover, om de zon weg te houden. We houden het zwembad goed in de gaten. Dennis en ik zijn er altijd bij of we kijken vanuit de keuken toe, als we snel even wat eten of drinken pakken. Naar de wc gaan stel ik uit, tot Dennis op kan letten.